1. Od tego czasu jestem mocno zaabsorbowany pracą zawodową, która daje mi o wiele więcej satysfakcji niż zakładałem, kiedy startowałem własną działalność
2. Kwestie dotyczące rozwoju osobistego poruszam na blogu Personal Development
3. Muzycznie (a część z was wie jak istotnym elementem jest dla mnie muzyka) udało się przenieść nasz Zespół na kolejny poziom rozwoju i stać się grupą semi-zawodową (prefiks semi dotyczy jedynie kategorii konkursowych, bo te wynikają ze sposobu rozliczania się ze śpiewakami)

Niemniej teraz, po prawie 2 latach prowadzenia działalności firmowanej własnym nazwiskiem i rozwojem jej w zupełnie nowych kierunkach czas wrócić do tego ważnego dla mnie miejsca w sieci, które istnieje już od 2006 roku.

Plany na 2010? Na razie w stealth mode, więc nie będę uchylał nawet rąbka tajemnicy, ale możecie być pewni, że kryją się za nimi zupełnie nowe doznania – zarówno dla mnie, jak i dla was

Wszystkiego najlepszego i samych sukcesów w 2010!

Niektórzy z Was już widać mocno stęsknili się za (rzadkimi) wpisami na tym blogu, bo dostałem kilka maili z pytaniami dlaczego kolejne się nie pojawiają.

Otóż spieszę z wyjaśnieniem. Ostatnie 4 miesiące stały pod znakiem offline’owego rozwoju. Dziesiątki przeczytanych książek, kilkanaście szkoleń i spotkań z bardzo ciekawymi ludźmi. (Pierwszy wniosek: Za firewallem też można się dobrze zabawić!).

Ostatni miesiąc natomiast spędziłem w trybie stricte edukcyjnym – jednak sesja to sesja. Tutaj również pojawiło się parę nowości. Rozpocząłem kilka nowych projektów (więcej o nich już wkrótce!) oraz zdecydowałem, że w tym roku udam się na urlop dziekański na mojej alma mater, a w międzyczasie napiszę pracę dyplomową na UJ.

Najbliższy rok “akademicki” będzie inwestycją w rozkręcenie firmy i progress w kilku innych zarówno zawodowych jak i prywatnych projektach. Niemniej, punkt “blogging on regular basis” znajduje się na liście moich noworocznych postanowień, wobec czego możecie spodziewać się kolejnych wpisów. I z pewnością będą bardziej typowe dla tego bloga niż ten (dwusetny, nomen-omen), który niniejszym kończę.

Będzie krótko, bo Sproutwire nie jest żadną webaplikacją ani nowym rynkiem w web2.0′owej bańce. Sproutwire jest natomiast jednym z najlepszych miejsc w Sieci, gdzie można znaleźć zagregowane artykuły o startupach i ogólnie – małym biznesie. Ale nie jest to też kolejny Blogfrog – content jest “ręcznie wybierany” przez ludzi, którzy wiedzą “czym to się je”. Nazwiska? Pierwsi z brzegu:

• Shane Pearlman
• Sara Smith
• Brandon Jones

czy

• Christine OKelly (znana również jako Self-made Chick)

W tej chwili korzystanie ze Sproutwire jest o wiele wygodniejsze, niż miało to miejsce w wersji beta (o czym nie omieszkałem napisać Shane’owi) – naglówki artykułów w RSSach prowadzą bezpośrednio do źródła, a nie do sproutwire.com (z którego to dopiero można było kliknąć w odnośnik do oryginału, który na domiar złego otwierał się w nowym tabie!)

Jedno się natomiast od czasów bety nie zmieniło – starannie dobrana treść wysokiej jakości.

Bez zbędnego rozwodzenia się, Shelfari obrazkowo przedstawia Twoją półkę – tą fizyczną (Owned) i wyimaginowaną (Wish). Wszystkie kategorie do jakich możemy dodawać książki to

• I’ve read (21)
• I’m reading (6)
• I plan to read (55)
• Own (17)
• Wish list (49)

(Liczby w nawiasach to wartości moich półek w momencie publikacji wpisu. Tak, czytam 6 książek jednocześnie – wliczone są w to również audiobooki)

Shelfari pobiera dane z wielu źródeł: Delicious Library, LibraryThing, Amazonowa Wishlista czy zwykły tabowany plik txt. Do tego nie może oczywiście zabraknąć widgetów do różnych platform blogowych czy facebooka. Flash i JavaScript są również jak najbardziej dostępne. Flashowy widget może wyglądać np. tak:

Do widgetu można również dodać PartnershipID z Amazon.com, dzięki czemu od książek kupionych po kliknięciu w pozycję na naszej półce otrzymamy standardową amazonową premię.

Serwis na piątkę!

Administratorzy dzielą się na dwie grupy: tych, którzy robią backupy i tych, którzy jeszcze nie robią backupów.

Kilka tygodni temu, w pewne piątkowe popołudnie zdarzyło mi się permanentnie uszkodzić tablicę partycji na głównym dysku mojego desktopu. Nie miałem kopii, a zabawa nie wskazywała na to, że coś może się uszkodzić. Murphy i tym razem się nie mylił i zawartość dysku odeszła w niepamięć.

Oczywiście robię backupy. Weekly, w każdy… piątkowy wieczór. Pech chciał, że w tym właśnie tygodniu rozpocząłem intensywną pracę nad kolejnym uczelnianym assignmentem i kilka stron eseju… również odeszło w niepamięć.

Postanowiłem więc zmienić system backupowania z ręcznego na automatyczny, szczególnie jeśli pracuję z Windows (w Linuksie nie ma tego problemu, od czego jest przecież cron?).

Z pomocą przyszedł zatem bardzo przyjemny soft Louisa Cobiana (studenta szwedzkiego Umeå University) – Cobian Backup.

Program pozwala na zdefiniowanie backupowych tasków w dowolny sposób: co miesiąc, co tydzień, tylko w czwartki, tylko o 13 i 19 w piątki i wtorki, etc. Obsługa jest banalnie prosta – foldery, które mają być archiwizowane wystarczy przeciągnąć z eksploratora Windows do programu, podać namiary na nośnik na którym mają być zapisane i voila. Nośnik jest dowolny – połącznie FTP, SSH, dysk zewnętrzny, inna partycja – bez różnicy. Plusów jest więcej:

• 4 rodzaje backupów:
  • full
  • incremental
  • differential
  • dummy
• kompresja – zip i sqx
• szyfrowanie – DES, RSA, Rijndael i Blowfish
• wyjątki – w każdym ze zdefiniowanych katalogów można wybrać pomijane pliki
• akcje przed- i pobackupowe – możliwość uruchomienia/zakończenia dowolnej usługi czy programu w dowolnym czasie
• przeprowadzanie backupu jako inny użytkownik
• limitowanie prędkości transferu (usługa działa w tle i jedynym sygnałem jest ikona w tray’u)
• logowanie akcji w plikach txt (z możliwością powiadamiania via e-mail)
• sprawdzanie CRC przesłanych plików
• masterpassword, żeby nikt “przypadkiem” nie anulował naszych kopii

Aktualnie stabilną wersją jest 8.4.0.202 Black Moon, udostępniona na Mozilla Public License. Louis pracuje nad 9 (codename Amanita), ale ta nie jest i nie będzie już wolna. 8 jednak taką jest i pozostanie (źródła do pobrania z SourceForge).

Ask the Readers: Jakiego softu do backupowania swoich plików używacie?

Pinger pozwala nam wysłać wiadomość głosową do dowolnego adresata (ba, nawet całej grupy znajomych). Dzwonisz, podajesz imię adresata, wiadomość i voila. Idealny sposób na szybkie przekazanie komunikatu, bez konieczności prowadzenia czczej dyskusji.

Pinger jest dostępny w 20 krajach, w tym w Polsce. Nasz rodzimy numer to +48 223987813 Miły głos przy pierwszym połączeniu poinformuje nas gdzie i po co się dodzwoniliśmy i pozwoli na dodanie pierwszej pozycji w naszej “książce” adresowej (również obsługiwanej głosowo). Podajemy numer adresata, jego nazwę (dwukrotnie – pinger sprawdza i porównuje oba nagrania) i już możemy nagrać wiadomość.

Nasza wiadomość zostaje wysłana, a adrest powiadomiony – w skrzynce pojawia się wiadomość o następującej treści:

Your friend sent u a Pinger voice msg! Call +48-223987773 to hear it. Pinger lets u send ur voice to any mobile phone.

(pisowania oryginalna )

Po oddzwonieniu na wskazany numer wiadomość jest odtwarzana. Same plusy:

• brak konieczności prowadzenia rozmowy – czysty komunikat
• wiadomość głosowa – czytelniejszy komunikat
• szybkość – żadnego wsutkiwania literek i brakiem słów w słowniku T9
• możliwość powiadamiania grupy – jeden telefon i wszystko załatwione
• 0 rejestracji, 0 aktywacji, 0 logowania + numer w polskiej sieci
• adresat oddzwania w wybranym momencie – nie musi odebrać wiadomości natychmiast, jeśli jest zajęty
• cena – jedyny koszt, to wykonanie połączenia, a w dzisiejszym świecie pełnym darmowych minut to już nie stanowi problemu

Przydałoby się tylko dostosowanie języka komunikatu do kraju w jakim znajduje się adresat – wysyłając pingerową wiadomość do mamy/cioci/babci możemy trafić na brak znajomości angielskiego – a wtedy cały plan bierze w łeb.

Swoją drogą na rynku pojawia się coraz więcej ciekawych (i darmowych) usług dla naszych komórek – nie tak dawno przecież pisałem o tym jak wydostać się z nieudanej randki (również za free ).

Kliknąłem w link do profilu, zmieniłem kartę (znając obciążenie sieci w n-k, przyjdzie mi trochę poczekać na sprawdzenie kim jest owy nadawca).

Po spędzeniu kilku chwil w Readerze (który jak twierdzi Tomasz jest już po polsku) zacząłem zamykać zbędne karty. Trafiłem na główną stronę Gazety (którą w myśl Low Information Diet odwiedzam rzadko – chyba, że pojawiają się w niej takie artykuły ). Skąd zatem otwarta karta? Whatever. Czas wrócić do naszej-klasy.

Kiedy załadował się naszo-klasowy inbox znów kliknąłem w profil nieznanego mi kontaktu. W nowootwieranej karcie pojawia się… Gazeta.pl!

Czyżby coś nie-tak z moją przeglądarką? Nie, ostatnie 4 zaproszenia prowadzą do tej samej strony:

http://adclick.hit.gemius.pl/hitredir/id=.c070mbGFKw5ijuVjAqglZRL.h66
du7mgQmNiJ2qq7P.K7/stparam=vaetgwpprt/sarg=00000001034B3451/url=http
://ad.hit.gemius.pl/hitredir/id=ncpFZjtJtVA6rZSQlrJFSIXDDkEpPMO_7NNP
FjV6Uor.k7/stparam=nipfnkejsr/url=http://www.gazeta.pl/0,0.html?tab=4

Błąd naszej-klasy, czy może szykuje się premia dla działy IT Gazety?

Podczas kolaboracji z kilkunastuosobową, rozproszoną grupą zachodzi potrzeba powiadamiania się o nadchodzących eventach w czasie krótszym niż pozwala na to e-mial (oczywiście mowa o części praktyczniej, nie technologicznej – nie każdy ma stale otwartą skrzynkę pocztową, nie mówiąc już o wyznawcach technik rodem z 4HWW ).

Najłatwiej jest dostarczyć takie powiadominie przez kanał, który praktycznie zawsze jest otwarty i pozwoli na szybką reakcję. Tak, mowa o SMS.

Mówiłem o tym już na kilku konferencjach i szkoleniach, nie jeden blogger już o tym pisał. Wygląda jednak na to, że ta informacja nie jest jeszcze tak rozpowszechniona jak, jak sądzę, być powinna.

Tak, Google wyśle Ci SMS.
Za free. Kiedy chcesz.

W zakładce ustawień swojego Kalendarza aktywuj numer telefonu (oczywiscie, działa we wszystkich sieciach). Stwórz nowy kalendarz czy dołącz się do istniejącego (zobacz kalendarz CzLUG dla przykładu)

i w dziale notyfikacji zaznacz powiadamianie o każdym wydarzeniu w określonym interwale czasowym. Już nie zapomnisz o spotkaniu na skype.

P.S.
Cisza na tym blogu wynika z projektów wspomnianych na początku tego wpisu. Ale, ale! Wszystkie zostaną tu wwkrótce opisane

Dziś rano znalazłem w skrzynce dwa maile w których nadawcą był Superhost. Pierwszy z nich był w BOKu (wow!):

[...] ze względu na duże zainteresowanie Promocją Noworoczną została wyczerpana pula domen w cenie 1 grosza.

Szkoda. Widocznie rzeczywiście było duże zainteresowanie i więcej osób, tak jak ja, zdążyło zarejestrować chociaż dwie domeny. Ale został też drugi mail:

SuperHost.pl s.c. się kłania.

Promocja Noworoczna cieszyła sie ogromnym zainteresowaniem, który przeszedł nasze najśmielsze oczekiwania.[...]
Obecnie obowiązuje nowy cennik, z uwagi aby zmiana ceny nie byla tak diametralna również promocyjny [...] Za utrudnienia najmocniej przepraszamy.

W obecnej sytuacji bardzo proszę o informacje czy są Państwo zainteresowani dopłata do rejestracji, czy mamy przenieść płatność na poczet innych, wskazanych przez Państwa usług.

Jak policzyliśmy wyżej – ta “nie tak diametralna” zmiana ceny to 110000% podwyżka. Domeny rejestrowałem w kilkanaście minut po otrzymaniu maila. Miałem pecha, czy ta “promocja” to po prostu tani chwyt marketingowy?